...

içimdeki karanlık büyüyor
ve ne kadar ilginç
bu belli bir mesafeden aydınlık gibi
ferahlık gibi, rahatlık gibi
ışıltılı görünüyor.

eski sorular yenilerini doğuruyor
orantısız bir hızda yükseliyor
hayattaki soru artış oranı
halkımız kırılıyor cevapsızlıktan,
dengesizlikten, uykusuzluktan..

çoğu şey her geçen an daha uzak
yakınlık anlamını kaybediyor
yerini daha az uzak olmaya bırakarak
yıldızlar beni uykusuz rüyalara çağırıyor
gidemiyorum imkansızlıktan.

başladığı yere mi döner kader
yollar gitmekle biter mi peki
var mıdır sonu kendini tüketmenin
uykudan kaçış mümkün lakin
soran gecelerden kaçış yok.