Unutmak

Çoğu şeyi unutmadığını sanıyor insan
Lakin hayat satır aralarında yaşanıyor
Ne olup bitiyorsa o aralarda oluyor
Sen başlıkları hatırladığın için unutmadım diyorsun ya,
Yaşananların ta kendisi aklından çıkmış oluyor.
Belki de bu yüzden
Geçmişten ders aldığını iddia edenler
Hep bugünü kaybediyor.

Şimdi dönüp de bir baktığında hatırladıkların
Belki kırıntılar, belki biraz daha fazlası
Ne olup bittiyse sadece bir kısmı
Yaşadığın onca mutluluk, korku, keder, heyecan
Onca bitmez tükenmez gibi gelen güzel an
Kabullenmesi zor ama
Unutuldular çoktan.

Adam olmak

Öğret bana hayat
Öğret her yeni günde
Vara yoğa büyük konuşmamayı
Tutamayacağım sözler vermemeyi
Olmamış meyveleri dalında sevmeyi öğret
Olduğum yerde durmayı
Yere hep daha sağlam basmayı
Aklımı dilimden çok yormayı öğret
Geç olanı güç olana tercih etmeyi
Kaybetmeden de değerini bilmeyi
Aldığım nefesin hakkını vermeyi
Görünenden ötesini görmeyi
Hiçbir şey için sevmeyi öğret
Bugünü dünden ayırmayı
Elimdeki ile mutlu olmayı
Kalp kırmadan bir yolunu bulmayı
Doğru yerde susmayı öğret.

Yoksa benden adam olmayacak.

Uykuyla mücadele timi

Söylenmesi gereken sözler birikir, muhataplar pür dikkat cevap bekler

Bir şehir

Bir şehir sana adini verebilir
Ona adını verenler kadar cok sevmişsen şayet
Kalbinin atışını ilk kez orada hissetmiş
Adımlarının seni yürütebildiğini ilk kez orada gördüysen
ve biliyorsan ki bu bir varolmak meselesidir
Vakitler ömründen geçmiyormuş da sana ömürler veriyormuş gibiyse
Altın kafesleri de görmüşlüğün varsa üstelik
Bir şehir seni senden alabilir.

Şimdi benim adım bir şehir;
Kapılarımın anahtarları kaybolmuş sokaklarında
Bu sokaklarda dolaşmaya mecburum
Rüzgarıyla savrulan yaprağı bile izlemesem özlerim
O kadar güzel ki, çaresizim.