en olmadık yerde bir an için çıksan karşıma
lüzumsuz bir kuyrukta
can sıkıntısından oturuyorken belki
ya da tam önünde iskelenin..
görsem gözlerim dolsa,
elini uzatsan tutsam,
bitse en karanlık en muğlak zamanlarım
bitse insanların gözlerini senden çalmış gibi bakması
gülse gözlerin konuşmasak
ağlayan çocuklar bile sussa.
en çok aklımda değilken çıksan karşıma
görsem; sen desem!
belki de ilk ve son kez hayatımda
yüzüne ismini söylesem
duysan; ben desen!
bitse bu şehrin tüm derdi tasası
bitse içimdeki senin bir görünüp bir yok olması
bir şarkı seçsem ikimiz de duysak
teninin gerçekliği hep dursa, kaybolmasa;
ne olurdu bir daha hayat sensiz olmasa.
