Gülümse derken şarkılar,
gözlerimin doluşundaydı belki çelişki
hiç bilemedim ki..
bulamadım kulpunu şu kapının,
ardında aydınlık olduğuna inandığım.
böylesine karanlıkken;
sen yokken,
ve bir çift göz pınarı dolu çelişki
görmeyen gözlerimi bir de bulut bulut edip
o bulutların ardındaki hayalini esirgerken..
gülümse derken şarkılar
gözlerimin doluşundaydı belki çelişki
hiç bilemedim ki..
seni düşünürken öğrendim ben örneğin
yer fıstığını nasıl da sevdiğini güvercinlerin
önlerine bıraktığım her tanede yalnızlığımı anlattım
her taneyi havada kaparak ne kadar aç olduklarını anlattılar
konuştuk işte bir bakıma
sen, ben, yokluk ve fıstığın lezzeti hakkında
sonra ben,
mutluluklar çıkardım kendi kendime
bir şekilde mutlu eden olabilmekten.
sabırsız düşünceler aklımı kurcalıyor,
en önce düşünülmeye muhtaç hepsi
sana mecbur bir o kadar da
biliyorsun ya sen de
gel demekle olmuyor;
git demekle bitmiyor..
hala tasavvuru imkansız bir hayal sanki
sana seslenmek ismini söyleyerek
birgün,
belki.
