Meşguliyet..

Dün bir çocuk gördüm yolda,
duruyordu öylece, yola bakıyordu; sordum:
ne yapıyorsun burada?
yoldan geçen arabaları sayıyorum dedi,
meşguliyetini kıskandım
zira benim ne yolum vardı
ne de sayacak arabalarım.

Iraklı Bir Çocuğum Ben

Iraklı bir çocuğum ben,
henüz açmış gözlerini dünyaya.
Geçiyorken halkım modern zamanın soykırımından
adım umut, adım barış, adım yarın benim!
Meydan okuyorum hayata.

Iraklı bir çocuğum ben.
Babam annemin karnındayken ölmüş.
Dillerini anlamadığı insanların
okyanus geçerek toprağına varan kurşunlarıyla.
Arkadaşlarımın da ana babaları yok,
buralarda tohum değil,
ceset ekiyorlar toprağa.
Ve kanla suluyorlar üzerini
güvercinler görünmüyor semada,
zeytin dalları yıllar önce kurumuş.

Iraklı bir çocuğum ben,
en iyi ben bilirim seksek nasıl oynanır,
mayın döşeli yolların arasında.
ve en iyi ben bilirim saklambaç oynarken en gizli yeri,
ebenin elinde silah,
sobelenmenin sonu ölüm olunca.

Bir Kadeh Kadar Yakın

Kaderimse bekleyen olmak,
Şişeler bitmeyen yollarım olur
Kadehler durak..

Tutup sıcacık bir eli
Yarına onunla bakmak
Hissetmek nefesini
ve konuşmak.
Bir kadeh kadar yakın bana
ancak rüyalarımda.

Dön Bana

Gurursuz dedin bana,
söylediğim için seni sevdiğimi
normalden çok, fazla
ve gitme dediğim için, biraz da yalvararak
bitti dediğinde bana.

Güçlü ol dedin bana,
söylediğim için olmayacağını sensiz
ve ağladığım için karşında.
Titriyor diye sesim cevap verirken
son sözümü sorduğunda.

Korkak dedin bana,
kaçtığım için yokluğunla yüzleşmekten
ve yürümekten bu caddede tek başıma
gebermekten yanlızlıktan
ismine yakın; cisminden uzakta.

Ve ben şimdi; güçsüz, gurursuz, korkak
haykırmak istiyorum karşında!
Bütün aşağılık sıfatları göze alarak:
Dön bana,
ne olursun,
dön bana.